Blog
Adobestock 105706427 Hond Op Stoel

De verstikkende liefde van een dierenliefhebber

Aan de liefde voor dieren ligt het meestal niet dat mensen in de problemen komen bij de verzorging en opvoeding van hun huisdier. Vaak weten mensen niet hoe ze met hun huisdier om moeten gaan en dan doen ze wat ze vanuit hun jeugd geleerd hebben. Zo ook bij een cliënt van onze toezichthouder Esther. "Het onthouden van eten was een straf voor zijn hond. De man was zelf immers vroeger ook vaak zonder eten naar bed gestuurd."

Hij had een herder. Gevonden op Marktplaats, waar de hond te koop werd aangeboden omdat onhandelbaar zou zijn. Hij had vroeger altijd honden gehad dus deze gratis hond kon hij vast wel heropvoeden. Het zou een mooi maatje voor hem worden.

Hij had de hond nog geen dag in huis of hij was erdoor gebeten. Het dier moest duidelijk met harde hand opgevoed worden. Hij smeerde cayennepeper op alles wat de hond kapot had gemaakt en voor straf kreeg het dier geen water en vaak ook geen eten. Hij was vroeger immers ook regelmatig zonder eten naar bed gestuurd.

Uiteindelijk bond hij het dier aan een boom in een park. Het bleek inderdaad onhandelbaar en hij wist niet meer wat hij ermee moest.

Wegens het overtreden van de Wet Dieren kwam de man bij de reclassering terecht. Bij mij.

Een Jack Russel zo dik als een bulldog

Hoewel hem een houdverbod werd opgelegd (hij mocht in de toekomst geen nieuwe honden meer houden) had de rechter geen uitspraak gedaan over de dieren die tijdens de zitting nog in het bezit waren van meneer. Tijdens een huisbezoek zag ik een kleine Jack Russel. Nou ja klein… Deze hond kreeg iedere dag zo veel eten dat het net zo dik was als een gemiddelde bulldog. Hij vrat zich bijna dood. Maar ja, meneer mocht immers niet meer straffen door zijn hond voedsel te onthouden, zo had de mevrouw van de  Landelijke Inspectie Dierenbescherming gezegd. Dus nu mocht het beestje de hele dag door zijn steeds opnieuw gevulde etensbak leegeten.

Ook bleken er 22 parkieten in de woning te verblijven. Meneer vond het gek dat de vogeltjes steeds dood gingen. Ik vond dit minder raar, gezien het rookgordijn dat er in de woning hing door het vele roken van meneer en zijn vrouw.  

Aan de slag dus maar

Dus, we hadden een houdverbod op ‘toekomstige’ honden maar wel een hond thuis en een berg blauw-gele parkietjes. We moesten aan de slag, zoveel was duidelijk. Ik heb samen met meneer een voedingsschema gemaakt, een uitlaatschema en we hebben de verzorging besproken. Onderwerpen als spelen en corrigeren kwamen vaak aan de orde. Ik gebruikte mijn eigen Hollandse herder als voorbeeld. Ik maakte thuis filmpjes van mijn eigen hond om gedrag uit te leggen. Waarom gromt een hond, waarom blaft hij enz. Ik ben geen dierenarts en ik heb op dat vlak nergens voor gestudeerd. Ik ben hooguit iemand die ook gek is op honden.

Het lag niet aan zijn liefde voor dieren, daarmee zat het bij mijn cliënt wel goed. Hij had een eigen manier van verzorgen en opvoeden bedacht voor de hond op basis van zijn eigen turbulente jeugd. Dat dit bij honden anders werkt wist hij niet. Nu doet hij de verzorging met net zo veel liefde, maar dan net even anders. En nu werkt het wel.  

foto Esther Vroegop.jpg

Esther Vroegop

Esther Vroegop

Esther Vroegop werkt bij Reclassering Nederland. Ze is reclasseringswerker advies in de regio Oost. Voor een beetje humor, realiteitszin en loze breinpauzes schrijft ze blogs. Met een vlotte pen, prachtige inkijkjes in de spreekkamer, reflecteert ze op haar werk.

Geplaatst op 5 oktober 2020